Berichten van chthon

Registreer je of meld je aan

Je moet aangemeld zijn om deel te nemen aan het forum

    Wat betreft melasse, er zijn verschillende soorten, Engelse, Belgische en Amerikaanse? De Amerikaanse ('blackstrap') is blijkbaar de lekkerste. Van Engelse ('black treacle') ben ik al tegengekomen dat ze blijkbaar bitterder is dan blackstrap. Belgische melasse is van suikerbieten, en blijkbaar vrij onsmakelijk. Ik denk dat je het daardoor ook niet zult tegenkomen in de winkel, alleen als veevoeder.


    Die van Meridian is de lekkerste, die kun je zo oplepelen. Smaakt naar drop, en is niet bitter. Lekker op pannenkoeken.


    Ik heb afgelopen weekend een 60 gram in een donker bier gedaan, heb op het laatste toch wat koudwatervrees gekregen en de originele hoeveelheid van 150 gram naar 60 gram teruggebracht, en het verschil aangevuld met extra D90 (die er toch al inzat). Voor de vergisting kon je het ruiken. Nu twee dagen verder ruik ik alleen nog bier.


    Fingers crossed, ik zal het maar weten in september, want ik wil dit bier eerst nog voor een week of zes op 't gemak laten conditioneren in een secundair vat.

    Organische afval van het beslag en de mout gaan op de composthoop.


    Vorig jaar heb ik een paar van die 30l brouwemmers gekregen van iemand die ooit eens wat gebrouwd had, die gebruik ik om mijn koelwater op te vangen. Twee weken terug hebben we een 100 l vat aangeschaft om proper opgevangen water te hergebruiken in de tuin.


    We doen sedert vorig jaar (met die grote droogte) na de winter de meeste van onze hand afwas in een teil, en al dit water, of het nu uit de keuken is, van het kuisen van flessen of van andere dingen, wordt verzameld om de planten in de tuin water te geven.


    Ik gebruik wel nog een soeplepel javel in het water om mijn flesjes te ontsmetten. Twee jaar terug had ik gushers (eigenlijk van een var. diastaticus denk ik, want het bier smaakte nog goed), en sedert ik dit doe heb ik nergens geen last meer van. Maar dat is een soeplepeltje elke vier weken of zo. Mijn vrouw gebruikt meer bleek om de toiletten te kuisen.


    Energie, 't is allemaal elektrisch, maar onze energierekening is niet echt toegenomen sedert ik brouw. Wat ik verbruik is eigenlijk beperkt tot maximum 2 kWh (en we hebben de laatste jaren veel van onze gloeilampen/halogeenverlichting vervangen door LED verlichting).

    Toch wel straf hoe men blijft vasthouden aan verouderde technologieën. Er loopt momenteel een project : ITER (http://www.iterbelgium.be/)

    ITER is het project rond de bouw van een experimentele fusiereactor die werkt op waterstof, het meest voorkomende element in het universum. Afval : helium, een zeer gevraagde grondstof in de industrie. Jammer genoeg pompen de deelnemende landen er veel te weinig middelen in om het project te versnellen. Anders zou men binnen een 20 jaar kunnen starten met het uitbouwen van een netwerk van fusiecentrales.

    Je kan je afvragen in hoeverre de petrochemische industrie dit project probeert te blokkeren /:)


    Nog een bedenking die je kan maken : we lopen intussen met ruim 7 miljard mensen op de planeet. We weten dat dit teveel is maar we passen niks toe om een verdere groei te regulariseren. We zouden met een simpel beleid van 2 kinderen per gezin dit probleem al kunnen verhelpen want dan groeit de wereldbevolking niet meer en minder mensen op de planeet = minder aanslag op het milieu. Dat dit geen populaire uitspraak is spreekt voor zich.

    Het probleem met kernfusie is dat het altijd nog tien jaar wachten is. Er zijn meer verschillende manieren van aanpak over de hele wereld om een kernfusie reactor te proberen te bouwen. Eigenlijk is het fusie probleem zelf al opgelost. Het grote probleem is om het proces aan de gang te houden, door ten eerste meer energie uit de fusie te krijgen dan er wordt ingestopt, dit proces stabiel te houden, waar het grote probleem is dat de fusie zelf de magnetische velden die het proces moeten beperken verwringt. Ik denk dat dit het kernprobleem is waar ingenieurs en wetenschappers zich al tientallen jaren het hoofd over breken.


    Wat betreft de hoeveelheid mensen op deze planeet, en waar we misschien eindigen, zie "Feitenkennis", van Hans Rosling. Een aanrader om te lezen en te begrijpen.

    Er zijn volgens mij wel meer blonde bieren die met een witbier gist worden vergist. Ik denk dat dat een mooi kruidig resultaat moet geven, zeker als je er wat granen als tarwe en haver mee in gaat verwerken.

    Denk maar aan Leffe Blond. Ik heb een blond bier vergist met MJ M20 Bavarian Wheat, overpitchen om geen banaan te krijgen maar wel kruidnagel, in secundair gedaan om zo helder mogelijk te krijgen, en het werkte. Een week of twee terug kon ik Leffe proeven bij onze drankencentrale, en eerlijk gezegd smaakte mijn bier hetzelfde als Leffe. Ik heb vorige week trouwens ook een Brand Lentebock gedronken, en eigenlijk smaakte die ook zo.


    De MJ M20 is wel beperkt tot 8% ABV.

    Hoppellets of hop los in de kookketel?


    Tegen het einde van het koken heb ik altijd een afwasbakje met ontsmettende oplossing klaar staan om alles voor te bereiden om te hevelen. Daar zit ook een neteldoek in.


    Wanneer ik de wort van boven de trub heb afgeheveld in het gistingsvat, dan ontsmet ik daar nog eens mijn handen in, leg de neteldoek in een grote zeef die in een grote pot gaat en giet de trub hier in. Daarna wring ik de boel deftig uit en heb zo de laatste wort.


    Nog geen problemen mee gehad.


    Het is misschien niet praktisch voor grotere ketels, de mijne is 17 liter.

    Interessant recept vanwege de BRY-97. Het toeval wil dat ik vorig jaar ook iets gelijkaardigs heb gebrouwen. Door een foute levering was ik in het bezit gekomen van Mangrove Jack's M44 West Coast yeast. Omdat ik niet direct iets vond dat mij aanstond om te brouwen besloot ik maar een Duvel-kloon te brouwen met deze gist. Was er zeer tevreden over, een Duvel liefhebber vond het een geslaagde poging, en vanavond het laatste flesje opgedronken.

    Ik weet niet of de makers van meetinstrumenten hun klanten proberen te conditioneren om ze te laten geloven dat pH sondes een beperkte levensduur hebben, maar waar ik ook zoek (en het zijn geen kleine leveranciers), ze zeggen allemaal dat pH sondes (zowel gel sondes als hervulbare sondes) een beperkte levensduur hebben, afhankelijk van opslage, onderhoud en gebruik, tussen 1 en 3 jaar.

    Dat is ook de reden dat een pils bier meestal moet gefiltreerd worden om helder te zijn deze worden met veel lagere Ca gehalte gebrouwen.


    Of drie maanden in koude lagering, zoals traditioneel gebeurde (Michael Jackson, The Beer Hunter, in Plzen).

    In het najaar van 2017 heb ik ook zo iets voorgehad. Ik ben dan beginnen met een soeplepel javel toe te voegen aan mijn water om mijn flessen te reinigen (15 ml op 8l), en sedertdien (een tiental verschillende soorten brouwsels) heb ik het niet meer voorgehad.


    Ik nergens SG gemeten, maar ik had eigenlijk hetzelfde verschijnsel, gushers waar ik ze niet verwachtte , bvb. een porter met een carbonisatie van 2,2 volumes, en het bier was altijd goed van smaak, nergens afwijkende smaken of verdachte luchtjes.


    Voor de zekerheid heb ik dan ook in het begin veel van mijn brouwsels wat ondergecarboniseerd om te zien hoe het zich verder ontwikkelde. Ik ben eigenlijk nog altijd bezig voorzichtig de carbonisatie van mijn brouwsels aan het opvoeren.


    Ik verdenk twee dingen. Het eerste is dat ik in het begin P3-gamo poeder gebruikte om mijn flessen te reinigen, dat een chloor-component bevat. Maar ik denk dat die na twee jaar zijn werking had verloren. Het tweede dat ik verdenk is de M27/M29 Belgian Ale/French Saison gist, die vanwege dit kuisproduct niet voldoende gedeactiveerd was, ondanks het feit dat ik na het wassen van mijn flesjes ze spoel met een sulfiet oplossing. Een derde mogelijkheid, die me minder waarschijnlijk lijkt, is dat in 2016/2017 een aantal Mangrove Jack's gisten misschien gecontamineerd waren met hun eigen M27/M29. Maar ik heb wel altijd de FG gemeten, en ik bottel meestal maar na twee of drie weken.

    Mijn eerste bier was ook met hard water. Dit zorgt er voor dat de pH van je beslagwater, je beslag en van je spoelwater hoger is dan goed is. Lessen die ik geleerd heb voor dit geval:

    • Laat je beslag voldoende lang staan, door de hogere pH vertraagt de omzetting.
    • Spoel met water dat niet meer dan 74° C is, de hogere pH gaat bij temperaturen boven de 78° C tannines uit het gerstekaf halen en daardoor het bier astringent bitter maken.
    • Het is niet omdat het astringent bitter is dat je bier mislukt is. Als je het voldoende lang laat staan dan verdwijnt dit.

    Dit eerste bier van mij was heel lekker na zes maanden, jammer genoeg was dat toen wel het laatste flesje.

    Ik heb gisteren 10 l gebrouwen, en daarvoor gebruik ik 15 liter water. Hiervan ben ik twee liter kwijt door koken, ongeveer twee liter door absorptie in mout en hop, ik kon nog 0,75 l met een SG van 1.020 recupereren uit mijn filter emmer, en deze morgen zag ik dat er nog ongeveer een kwart liter uit mijn beslag was gedrupt, maar dit ging met de hop resten en het beslag de composthoop op.

    Na een aantal brouwsels kwam ik tot de conclusie dat ik door vergisting ongeveer 1/18 gedeelte van het volume dat het gistvat inging, dus verwacht ik dat er uiteindelijk 9,44 liter bier het bottelvat ingaat.

    Daar gebruik ik altijd alles tot de laatste druppel. Ofwel heb ik zo weinig over dat ik het kan gebruiken om te proeven, of alles krijg ik alles in het laatste flesje, dat ik dan gebruik als eerste test na twee weken carbonatie.


    Ik heb deze week ook eens twee tests gedaan met een hevel met droesemkap, in een ketel van 10 liter en in een ketel van 17 liter.


    Wanneer ik de ketel horizontaal houd, dan blijft er 0,75 liter, respectievelijk 1,25 liter over. Wanneer ik de ketels schuin houdt, dan blijft er 0,125 liter, resp. 0,15 liter over in het vat.

    Nog nooit echt slechte brouwdagen gehad, maar soms wel wat lastiger.


    Filteren lijkt me de eerste oorzaak, en als tweede oorzaak dat ik soms om ongekende redenen niet aan de verdamping geraak die ik normaal heb (zelfde vermogen, misschien meer vermogenverlies soms?).


    De lastigste had ik een paar maanden terug, waarbij het filteren zo moeizaam verliep dat ik gewoon eerst het afgelopen wort slechts verhit heb om te pasteuriseren, en het koken naar de dag erna heb uitgesteld, omdat het veel te laat werd.

    Ik denk dat DJ's bestaan uit recyclage glas. Ik gebruik gerecycleerde emmers van etenswaren, die anders in PMD zouden belanden. Ik brouw relatief veel, maar kleinere hoeveelheden. Ik denk dat de elektriciteit en het water die ik verbruik, verspreid over een aantal weken tussen brouwsessies, waarschijnlijk niet aantikken op de variatie die op ons dagelijks verbruik zit.

    Ik heb vandaag mijn RIS gebotteld, 22 flesjes, ABV 8,6%.

    Voor de eerste keer gebotteld met kroonkurken ook. Een kennis uit de omgeving had mij wat brouwspulletjes weggegeven, waaronder een kroonkurkapparaat en wat kroonkurken. Vandaag leek mij de ideale dag om dit eens te gebruiken.

    Het is goed gelukt, en ik heb de handeling onder de knie. Toch prefereer ik flesjes met kantelstopjes, omdat het toch wel veel sneller gaat. Maar met kroonkurken heb ik nu wel een alternatief indien ik onvoldoende andere flesjes heb, en het is ook handiger om flessen van 0,75 l te gebruiken.

    15ml / 12500 mL is inderdaad 0,0012, maar voor percent moet je het nog eens vermenigvuldigen met 100, dus 0,12% ABV.


    Bij het herrekenen van iets gelijkaardigs van mezelf zag ik dat er nog een fout stond. Het volume van je alcohol bereken je door je alcohol gewicht te delen door het soortelijk gewicht, waardoor je op 24 mL alcohol uitkomt. Het extra ABV is dus 0,19%.

    IK heb gisteren (het is nu een dikke 3 maanden na botteldatum) mijn Westmalle-kloon nog eens geproefd. Ik ben serieus ontgoocheld!

    Begin sg was 1079, eind sg 1010, met bottelsuiker erbij kom ik op 9,5 ABV, een beetje te vergelijken met Westmalle.

    Maar wat mij nu nog meer opvalt: mijn versie smaakt veel zoeter dan Westmalle. Vermoedelijk komt dit deels door te weinig bitterheid om het zoete te counteren. BrouwHulp berekende 46 IBU waarvan 24,2 IBU van de bitterhop op 60 minuten. Volgende keer moet die hopgifte hoger, minstens 30 IBU.

    Maar ook de 20% witte kandij heeft volgens mij invloed op de zoetere smaak. Bij een volgende tripel ga ik terug naar mijn vorige recepten: 15% kristalsuiker.

    Ook vind ik deze versie nogal dun.De 50% pilsmout en 30% palemout hebben in combinatie met de hoge suikergift voor te weinig body gezorgd. Misschien volgende keer met wat tarwe en Münchener? Die volgende keer is alleszins pas in het najaar, mijn programma voor het voorjaar zit al vol...

    Ik heb ongeveer hetzelfde voor gehad, maar ik denk wel dat de 20% kandijsuiker compleet vergist wordt. Ik vermoed dat de zoete smaak eerder een combinatie van factoren is: alcohol smaakt ook zoet, ik heb onlangs iets gelezen dat pilsmout, in tegenstelling tot pale mout ook een zoetheid toevoegt aan het bier. En ook de bitterheid te weining. Laat ik het zo stellen, als biertje is het voor mij goed gelukt, maar als Westmalle tripel niet.

    Ik ben ook ergens een draadje tegengekomen, maar ik weet niet of het op het Nederlandse of dit forum is geweest, waar iemand zei om tot 300 ppm sulfaat te gaan en 50 IBU te gebruiken voor bitterheid in een Westmalle tripel kloon.

    Ik weet niet van welke temperatuur jullie vertrekken, maar de berekening is 4186 (J/kg.K) * 100 (kg water) * 60 (gerekend van 10° C tot 70° C)/ 7500 (W), dit levert ideaal een tijd op van 3900 s. Dit is gerekend zonder warmte verliezen: warme lucht die verdwijnt langs de wand van de ketel, en hoe hoger de temperatuur van je water hoe meer warmte verloren wordt naar de omgeving. Dit totale verlies kan je wel afleiden uit de echte tijd die jullie nodig hebben om jullie water op te warmen.

    Is oxideren per definitie niet toevoegen van zuurstof? :angel:

    Om het heel eenvoudig uit te leggen (de eigenlijke theorie is eigenlijk redox reacties, geïnteresseerden raadplegen best Wikipedia of hun eigen locale chemicus), oxidatie is een chemische reactie waarbij de zuurstof gebonden wordt aan een andere stof. Normaal gezien gaat deze zuurstof niet meer vrij komen, bvb. oxidatie van koolstof levert CO2, oxidatie van ijzer roest. Ik vermoed dat bij oxidatie van wort de geoxideerde stoffen hun zuurstof ook niet meer vrijgeven.


    Toevoegen van zuurstof bij lage temperatuur is een fysisch proces, geen chemisch, waarbij de zuurstof moet oplossen in de wort, en die dan gebruikt wordt door de gist. Omdat het oplossen betreft, is deze zuurstof nog steeds vrij, ttz niet chemisch gebonden.

    Ik heb vandaag een aantal spec sheets van Bulldog ontvangen, en daar hebben ze voor verschillende gisten zelfs verschillende instructies.

    Alles is uiteindelijk goed afgelopen. Met Bru'n'Water en de veronderstelling dat er geen carbonaten in het water zitten, heb ik de originele samenstelling ingegeven, de samenstelling van mijn schroot, en 0,2 g/L bicarbonaat. En ik kwam uit op een pH van 5,5 bij kamertemperatuur.


    Wat ik ook merk is dat mijn pH meter enkel traag is bij het meten in water. Bij het meten in kalibratievloeistof of wort duurt dit toch niet erg lang vooraleer hij stabiel is, 10 tot 20 seconden. Dit is meer dan voldoende voor mij, en op basis van kalibratievloeistof weet ik dat hij voldoende precies is voor mijn doeleinden.

    Het is allemaal een kwestie van schaal. Op onze schaal kun je doen zoals Walter, verwarmen in een pannetje.


    Ik heb evenwel ooit eens kunnen praten met een imker die ook professioneel brouwer was, en hij deed zijn honing in de laatste tien minuten van de kook. Dit had ook te maken met voedselveiligheid. Hij vond het persoonlijk jammer, maar hij wou geen risico's nemen met zijn producten.