Berichten van chthon

Registreer je of meld je aan

Je moet aangemeld zijn om deel te nemen aan het forum

    Chemipro OXI is niet aggressief, en is eigenlijk een licht reinigingsmiddel en een lichte desinfectant. Ik heb er persoonlijk nog geen problemen mee gehad op mijn handen (ik gebruik zelfs om mijn handen eventjes te desinfecteren), of op kledij. Idd misschien voorzichtig zijn voor de ogen indien je veel zou spetteren.

    Lijkt heel goed op klassieke recepten.


    Gisteren William Younger 1888 160/-, op Barclay-Perkins, waar de kooktijd zelfs twee uur bedraagt.


    Ik vroeg aan Ronald Pattinson waarom zulke lange kooktijden, maar dat was blijkbaar standaard toen.


    Ik vermoed omdat ze zodanig spoelden dat ze bijna 100% extractie hadden, waarschijnlijk ook voor de smaak.

    Wat het whirlpoolen betreft : bij mij zakt alles wel mooi uit maar niet echt op een hoopje, het wordt eerder een laag prut waar ik steeds wat van meeneem naar de CCT, wat ik ook probeer.

    Kijk sè, dat heb ik ook. En ik vermoed dat het komt omdat wat whirlpool betreft, onze schaal te klein is.


    De inertie van de wort die de whirlpool aandrijft is evenredig met het kwadraat van de straal van de pot, en evenredig met de massa.


    Ik denk dat onder een bepaald volume en massa, de wort veel te snel stopt met draaien, zodat er geen mooi hoopje kan ontstaan.


    Ik heb het allang opgegeven, en heb volgende alternatieven gebruikt:

    • Gewoon laten uitzinken, en dan voorzichtig hevelen tot de bodem. Een klein beetje prut kan geen kwaad, dat bezinkt toch opnieuw in het gistvat en wordt uiteindelijk bedekt door de gist
    • Rechtstreeks fermenteren in de kookketel. Terwijl de gist toch nog actief moet worden, bezinkt ook alles in de ketel. Ik heb dit gedaan met verscheidene bieren, en ik heb geen lange termijn effecten op de smaak geconstateerd (een WV12/Abt kloon, een weizenbock, een tripel, en een soortement Kasteelbier donker kloon, allemaal gebrouwen rond vorige zomer).

    Let wel: dit is een kwestie van schaalgrootte. Ik brouw in volumes van 7 tot 9 liter, en daardoor kan ik gemakkelijk mijn kookketel verplaatsen. YMMV!

    Gewoon, hydrateren volgens instructies fabrikant in een erlenmeyer waar ik een stop op kan plaatsen, dan op de plaats zetten waar de vergisting doorgaat. Koelen tot juiste temperatuur en gist toevoegen.


    Ik ben daar eigenlijk mee begonnen omdat ik ooit een bier brouwde met de rest van een zakje S-33 dat al een jaar in de koelkast lag, en waarvan ik zeker wou weten dat het startte. Dus heb ik ze gehydrateerd, daarna wat suiker bijgedaan om te zien dat de vergisting startte, en daarna gebruikt in het betreffende bier.

    De belangrijkste reden voor mij om te hydrateren is om zeker te zijn dat de vergisting snel start. Zeker bij een aantal Mangrove Jack's gisten is dat belangrijk (M44, M36, MJ lager gisten).


    En ik hydrateer dan niet een half uur op voorhand, maar de dag ervoor. Daardoor is de gist zeker snel actief, en op de juiste temperatuur.


    Dan gaat mijn vergisting meestal binnen de twaalf uur van start, eigenlijk in de loop van de nacht met 's morgens al een kraüsen.

    Sofie Van Raefelghem heeft een maand of twee geleden in haar (toen) wekelijks biercafe (nu maandelijks) de test gedaan met Orval van 12 jaar en WV12 van 14 jaar. De Orval was blijkbaar vreselijk, maar de WV12 was blijkbaar wel lekker.


    Ik denk dat het een beetje gokken is.

    Om te lezen natuurlijk.


    Alle gekheid op een stokje, dit is een prachtig voorbeeld van welke suikerproducten en toevoegingen er gebruikt werden in het brouwverleden. Dit brengt het echte brouwverleden tot leven, niet het ingebeelde zoals nogal veel uit BJCP en aanverwante dingen zijn voortgesproten.


    Hij heeft een paar maanden terug ook een aantal kranteartikels geplaatst van tussen 1885 en 1895, die duidelijk aantoonden dat in België niet echt goed bier werd gebrouwen en waarom. Gerapporteerd door een ooggetuige. Maar dat is voor een andere categorie.

    De S-33 heeft een vergistingsgraad van rond de 70% (heb er al verscheidene bieren mee gebrouwen). Dus dat je op 1.018 zit is eigenlijk al beter. Moest er ook gewone suiker in het recept?


    Het beste dat ik al gehad heb, in een recept met suiker erbij, was 75%, wat voor jou geval 1.0175 oplevert. Gezien precisie en nauwkeurigheid van een hydrometer, klopt dit perfect met je 1.018. Ik denk niet dat die nog veel naar beneden zal gaan.

    100 g gewone suiker is sucrose, een verbinding van glucose en fructose.


    Het verschil is dat, wanneer je 50g glucose en 50 fructose bij elkaar zou doen, dit iets meer zou wegen dan wanneer de hoeveelheid sucrose zou worden genomen om dezelfde hoeveelheid alcohol en CO2 te bekomen.


    Het molair gewicht van sucrose is C12H22O11.


    Het molair gewicht van sucrose en fructose samen is C6H12O6 + C6H12O6, wat een totaal molair gewicht van C12H24O12 geeft, dus twee waterstofatomen en één zuurstofatoom extra.


    Dus je hebt inderdaad iets minder sucrose nodig dan het totaal glucose, maar toch worden ze allebei volledig vergist.


    Voor de vergisting wordt de sucrose door de gist gesplitst in een glucose en een fructose molecule. Het verschil in de moleculen moet wel ergens uit aangevuld worden, dus de gist moet ergens wel een bron hebben om die ene zuurstofatoom en de twee waterstofatomen aan te vullen.

    Dit terzijde, maar ik heb zo lang onderhoud moeten doen van allerlei dingen in industriële en IT omgevingen, dat ik dus echt geen zin heb om te brouwen met allerlei ingewikkelde dingen waar je zelf (bijna) geen controle of mogelijkheden tot reparatie hebt. En de ervaring leert mij dat zulke dingen veelal kapot gaan op het meest ongewenste ogenblik.

    Aah, Bretagne en zijn oesterkwekerijen! Aan welke kant van Bretagne zit je?

    Zal hier wss nog twee jaar duren eer we er weer zijn, volgend jaar staat Italië op het plan, omdat mijn zuster met een Italiaan is getrouwd, en mijn nichtje zat te zeuren om eens mee te gaan volgend jaar.

    Ik denk dat de eerste aanbeveling die hier zal worden gedaan (en ik doe het nu), om eerst eens je recept te posten en te beschrijven hoe je hebt gebrouwen, en wat je resultaat is.

    Je kan bij een mandfles beter rubberen stoppen gebruiken dan silicone aangezien de silicone stop meer zuurstof doorlaat

    De diffusieconstante van deze materialen verschilt inderdaad, maar de dikte en de dichtheid van het materiaal speelt ook een rol. Daarom zal dit praktisch geen verschil maken.

    Inderdaad een goede manier om reinigen, vergisten en bottelen te ontdekken. Ben in voorjaar 2015 zelf begonnen met 1 van hun kleine pakketten die in de supermarkt te koop waren. In het najaar van 2015 was ik al bezig met volgraanbrouwen te ontdekken.


    Zeker in het begin is geduld hebben het lastigste. Wanneer je het leuk vindt en regelmatig verder brouwt, dan krijg je na verloop van tijd voldoening van een voorraad die niet uitgeput raakt, en wordt geduld oefenen gemakkelijker.

    En saccharine, als er iets is dat ik onthouden heb van de etiketten van Piedboeuf donker te lezen, dan is het saccharine. Ik spreek nu wel van de jaren '70.

    Maar Krüger blond tafelbier werd zeker niet aangezoet. Als kind vond ik het te bitter.

    Veel schuim heeft niet met se met koolzuur te maken.

    En waarom zou je gushers willen? Ik heb mijn bier liever in mijn glas.

    Wat ik eigenlijk bedoel is dat de Piedboeuf donker toch wel vrij veel koolzuur bevat. En een ander voorbeeld uit mijn jeugd, Krüger tafelbier blond, had toch ook vrij veel koolzuur. Ik proef bij allebei de prik nog op mijn tong.

    Dat van die gushers, dat was toen het zomer was, en een verse fles nog niet lang genoeg in de koelkast had gestaan.

    Ik brouw tussen de 7 en 9 liter, en ik heb mijn proces vrij goed onder controle, zodat ik 's avonds kan brouwen (meestal de vrijdagavond) tussen 17:00 en 22:00. Ik plan alles vooraf, zodat alles eigenlijk klaarligt op zo'n avond.

    • Reverse osmose water verzamelen en mineralen toevoegen, meestal wel een paar dagen op voorhand
    • Mout verzamelen en schroten de avond voordien
    • Alle potten en hulpmiddelen voorbereiden.
    • Nodige gist aan het begin van de brouwavond hydrateren of een starter klaarhebben

    Dat komt voor mij neer op ongeveer 15 minuten water opwarmen, 60 tot 90 minuten maish (inclusief pH aanpassen), 30 minuten filteren, 15 minuten tot aan koken, 60 minuten koken, tijdens koken al zoveel mogelijk reinigen, 10 minuten koelen. Op dit ogenblik verkort ik mijn brouwavond nog wat meer door mijn gisten rechtstreeks in de brouwketel te doen, na een half uur wachten tot koude breuk neergeslagen is, en ik gebruik een open vergisting (wel gecoverd met een ontsmette kaasdoek). Na een paar dagen doe ik het bier over in een normaal gistvat om te laten uitgisten.


    Relatief klein volume en goede planning maakt het mogelijk om sneller te brouwen.

    guidomarree: Na eigenlijk vrij veel hetzelfde voorgehad te hebben met missende liters, kwam ik tot de conclusie dat ik te weinig spoelde, en dus begon ik twee liter extra water te gebruiken op het einde van het spoelen, en dit werkte.


    Het probleem met de hobbybrouw wereld is dat dit meestal wordt verwoord als: "spoelen tot je de juiste hoeveelheid wort hebt". Maar wat men altijd weglaat is de reden. De reden is dat er vrij veel vocht achterblijft in je beslag door capillaire werking (niet door absorptie), dat dit wel kan doorsijpelen, maar dat dit relatief lang duurt.


    Door te blijven spoelen kan je je wort tot de juiste hoeveelheid aanvullen.


    Wat ik tegenwoordig doe is mijn filteremmer laten staan. Nadat ik heb gekookt, zie ik dat daar in nog zeker twee liter wort (ongeveer 1l/kg mout) nog vrijkomt, met zelfs een graviteit van 1.020.


    Ik zie dat je 9kg mout hebt gebruikt, en dat je ipv van 11,5 l maar 8 liter had, ik zou dus denken dat je met minstens drie liter te weinig gespoeld hebt.

    Ondanks het feit dat ik reeds drie weken in technische werkloosheid zit, heb ik zelf nog geen tijd gehad om bvb. voor mijzelf een samenvatting te maken van de verschillende tripels die ik ondertussen gebrouwen heb, te weten twee pogingen tot Westmalle kloon, met opgekweekte Westmalle gist, en 1 tripel op basis van St.-Bernardus gist.


    Het grootste probleem voor mij is de hop bitterheid. Berekeningen op basis van Tinseth om aan 40IBU te raken lijken toch niet echt te lukken, ttz dezelfde originele bitterheid als Westmalle bereiken in evenwicht met de rest van het recept is toch niet zo eenvoudig.


    Uiteindelijk zijn ze als tripels min of meer gelukt en smakelijk, maar ik zou eigenlijk iets meer bite willen hebben van de bitterheid. En de ervaring leert mij dat Tinseth toch iets te eenvoudig is blijkbaar, zeker wanneer het betreft late hopgiften.


    Mijn eerste poging tot tripel met Westmalle gist had ik uitgerekend met 40 IBU, maar alleen met vrij late hopgiften, tussen 30 minuten voor einde kook tot einde kook. Dit geeft wel veel smaak, maar toch niet die intense bitterheid van Westmalle.


    Later lees je dan dat je voor de echte bitterheid toch beter minstens 50 minuten hop meekookt, maar moet je dan je 40 IBU berekenen vanaf bijvoorbeeld 60 minuten, en hopgiften in de laatste 20 minuten niet meer meetellen voor bitterheid? Het blijft een beetje koffiedik kijken.

    Niet echt on topic misschien, maar ik heb een paar jaar in allerlei technische omgevingen gewerkt, van fabricage tot onderhoud. Ik heb een electronica diploma (met toevoegingen in hydraulica en pneumatica), en weet dus hoe de meeste dingen in elkaar zitten. Mijn dagelijkse werk is ook automatiseren van administratieve processen.


    Ik brouw ondertussen ook al een jaar of vijf, en mijn ervaring in fabricage en productie omgevingen is voor mij de belangrijkste reden om zulke geïntegreerde systemen te mijden. Ze gaan (om een of andere reden) altijd stuk op het meest ongelegen ogenblik, en herstellingen uitvoeren (tenzij je echt over professioneel materiaal, kennis en ervaring beschikt) is quasi onmogelijk.