Ruwe granen

Registreer je of meld je aan

Je moet aangemeld zijn om deel te nemen aan het forum

  • even highjacken gezien de naam van de post:


    Ik vind van alle mouten mooi het extract droge stof, PH en ebc waarde terug bij de mouterijen.

    Maar van Ruwe granen en vlokken vind ik deze gegevens niet onmiddelijk terug (ook niet bij mijn leverancier)-> heeft iemand hiervoor toevallig een geschikte link waar ik deze (of toch referentiewaarden) kan terugvinden?

  • ebc < 3 voor bijna alles.
    voor de rest van de gegevens zoek op graan + voedingswaarde, neem het gewicht in koolhydraten als maximum potentiele opbrengst.

    Zoek b.v. in het Nederlandse voedingsstoffenbestand. Het hele ding is ook ergens te downloaden.
    Let wel, zoals ik ook hierboven al schreef, het verschilt per varieteit, per graansoort, per jaar per ...

  • Bij SBI op hun vlokken pagina vind je spec's
    Maar in ruwe granen zijn er zoveel rassen zoveel doelen en zoveel teeltgebieden en dan nog het oogstjaar.
    Als je alleen al de aanbevolen rassenlijst eens opzoek zie je dadelijk de verscheidenheid vb voor tarwe. en voor de baktarwe wil men vooral veel eiwitten en voor de tarwe voor te brouwen liefst zo weinig mogelijk, je kan gerust dan verder per ras verder googelen.
    Vb het ras Elexir

  • baktarwe

    In aanvulling op Serge 's terechte opmerking, er is amper tot geen specifieke (gekweekte) brouw-tarwe. Als het er al is gaat het rechtstreeks naar de (Duitse) grootverbruikers. Ook kunnen klassieke maischschema's helpen bij de hoeveelheid eiwitten.


    Dan is er nog de invloed van de "cereal coocker" op het eiwitgehalte, wellicht dat er in de Amerikaanse literatuur iets over te vinden is. Met name het toevoegen van gemoute gerst aan de coocker en het aanhouden van de klassieke rusten in het opkoken van de graanpap, gecombineerd met het 'afromen' van eiwitten kan van positieve invloed zijn. Praktisch gezien, bepaal je bier type en kijk hoe men het in de praktijk brouwt, Witbier en Kentucky Common (mais) zijn bekende bieren met veel ongemoute granen.

  • Dus, afgezien van gerste- en havervlokken eigenlijk alles voorverstijfselen als maximum rendement het doel is.

    Waarom kom je tot dat besluit? Omdat er temperatuurs rages opgegeven zijn die buiten de normale maisch temperaturen liggen?

    Definitie van de verstijfselingstemperatuur:
    De temperatuur waarbij de viscositeit merkbaar toeneemt bij het verwarmen van een zetmeel oplossing is de verstijfselingstemperatuur.
    Deze temperatuur, en dus ook de viscositeit van een zetmeeloplossing, hangt af van de concentratie, de ketenlengte en de vorm van het molecuul.

    Dus als je dun genoeg maischt en je verstijfsel temperatuur van je graansoort (ook nog eens afhankelijk van het ras en de groeiomstandigheden) ligt aan de ondergrens van de opgegeven waarden moet je eigenlijk nooit verstijfselen voor de granen in de tabel daar je het zetmeel kan omzetten bij een alfa amylase stap van 72°C

  • Een idee voor de wiki: wat is de beste maisch voor diverse adjuncten? Is het voor havermout en rogge voordelig om eerst op 45°C te maischen, vooraleer naar 72°C te gaan? Rijst en mais hebben dit niet nodig, maar ik zie op veel plaatsen dat deze toch wel een twintigtal minuten gekookt worden. En in welke mate is dit afhankelijk van de vorm waaronder ze geleverd worden? Ruwe vorm, gemalen, gewalste vlokken...


    En waarom zie je bij "cereal mash" meestal een maisch gevolgd door koken?

    Buy a man a beer, and he wastes an hour. Teach a man to brew, and he wastes a lifetime.

  • Dan kan ik je redenatie volgen daar je zelden en eenstapsmaisch tegen 72°C uitvoert

    Soms brouw ik mijn "la Voloptueuse" een Schwartz/Porter kruising met haver, inmaischen op 72+ en dan Windsor. Niet goed voor diabetici en je krijgt er een lepeltje bij.

  • Mmm, hierover nadenkend, inmaischen op ~66°C, dan om de temperatuur te verhogen de batch ruwe granen uit de cereal cooker toevoegen om de temperatuur naar 72 te brengen. Dit zou toch een bier met relatief meer dextrines moeten opleveren?