Tripel 2002 in Beer King vaatje

There are 5 replies in this Thread. The last Post () by brouwerwaldonk.

Registreer je of meld je aan

Je moet aangemeld zijn om deel te nemen aan het forum

  • In 2002 heb ik een deel van de tripel die ik gebrouwen afgevuld in een vaatje van 5 liter. Dit stond al jaren in mijn kelder en ik was er zeker van dat het na 17 jaar ondrinkbaar zou zijn. Ik had het een tijdje geleden in de koelkast gezet en vandaag dacht ik: what the heck, ik zet de tapkop erop en als het niet meer drinkbaar is, gaat alles in de gootsteen.


    Groot was mijn verbazing: er stond nog mooi druk op, veel schuim en mijn tripel is heel goed verouderd en fijn verzuurd. Heeft wel iets van een zachte, oude Boon. Lekkerrrrrr!


    Maar nu zit ik hier met 5 liter. Wie o wie komt me helpen om dit leeg te krijgen? :drinken:

  • Ik heb het recept van 2002 teruggevonden. Recept voor 50 liter, op papier (gemaakt in Word). Het zou een tripel zijn van 9,5 Vol%.

    Wanneer ik nu echter alles nareken, kom ik op een 6 Vol%, eerder een wat zwaarder witbier dus. Door de langzaam verdere gisting tijdens de jaren kan dit iets hoger zijn. Dit alcoholpercentage klopt ook beter met mijn proefervaringen van gisteren: het is echt geen zwaar alcoholisch bier.

    Ik heb mijn recept ook even in detail bestudeerd. Wat was dat destijds een geknoei! Ik maischte toen met een decoctiesysteem in een zelfgebouwde 'hooikist' (grote doos geïsoleerd met isomoplaten waarin ik mijn maischvat plaatste). Temperatuurregeling was heel onnauwkeurig. Als ik dit nu nareken in BrouwHulp, kom ik op een brouwzaalrendement van 45%.

    Van gecontroleerde vergisting had ik nog nooit gehoord. Ik hevelde het bier na 1 week over in mandflessen en liet het toen (wegens geen tijd?) 5 maanden staan in mijn kelder, dan bottelde ik het pas. Autolyse, wasda?

    Alle handelingen die ik toen deed zorgden voor extreem veel oxidatie tijdens maischen, overhevelen en bottelen. Ik vond mijn bieren toen lekker, nu zou ik ze niet meer binnen krijgen.

    Met uitzondering van deze dan: door de lacto's die er op een of andere manier zijn ingesukkeld is er van oxidatie geen spoor meer. Of hoe tijd soms blunders kan goedmaken.

  • Mijn eerste bieren maken vorige eeuw, was destijds ook één grote knoeiboel. Het maischen ging nog redelijk maar het filteren wilde langs geen kanten vooruitgaan. Het kwam door de vorm van mijn zelfgemaakte filterkuip (die een trechtervorm had) waardoor de filterlaag steeds vaster werd. Ooit begon ik met brouwen omstreeks 8u en stond om 18u nog te filteren waarna ik omstreeks 23u gedaan had met koelen.

    Nadien mijn (ondertussen bekende) eerste hevelfilter gemaakt en het filteren !! wat was dat een verademing, na een dik uur filteren kon ik met koken beginnen. Ook was het wort wel helder en dit zonder oxidatie van het hete wort. Ik kon direct met koken beginnen na het spoelen want ik laat het filtraat aflopen in de kookketel.